Čak jedanaest igrača FK Sarajevo, što je teoretski ekvivalentno jednoj startnoj postavi, u kratkom roku su napustili redove kluba.
Veliki je to brij igrača koji su u roku od par dana napustili redove kluba, te je opravdano pitanje gdje to FK Sarajevo griješi kad “kesu odriješi”, a obrazloženje ćemo ponuditi u nastavku teksta.
Tako su Bakir Nurković, Tarik Kapetanović i Andreja Ristića upućeni su na posudbe u druge klubove, što se može i razumijeti, naprosto trenutno nisu u prvom planu u timu, ali s preostalom osmoricom od tih jedanaesterce, naprosto su raskinuti ugovori.
Golman iz Srbije Emil Rockov, te nogometaši Grigore Turda iz Rumunije, Martin Paskalev iz Bugarske, Filip Jović iz Srbije, Edin Julardžija i Karlo Butić iz Hrvatske, te Ljubomir Pejović iz Crne Gore, sporazumno su se razišli sa FK Sarajevo, dok je Giorgi Guliashvili iz Gruzije, u najvećem transferu u historiji kluba ali i Premijer lige BiH, za 2,50 miliona eura odštete na konto obeštećenja, otišao u redove španskog kluba Real Racing iz Santandera.
Dakle, petorica od ove osmorice dolaze sa prostora Zapadnog Balkana, Rockov, Jović, Julardžija, Butić i Pejović, dok sa prostora Istočnog Balkana dolaze dvojica, jasno Rumun Turda i Bugarin Paskalev, a Gruzijac Guliashvilli je iz Istočne Evrope.
Zašto se uopšte bavimo geografijom, odgovor se krije u činjenici da se na Zapadnom Balkanu, već nekoliko decenija, igra najlošiji klupski nogomet u Evropi, barem ako govorimo o regijama u Evropi, i samim tim se dovođenjem igrača iz državnih liga Zapadnog Balkana – u samom startu izbora pravi greška, naročito ako su to igrači koji imaju više od 25 godina života, te prema Transfermakt vrijede 500.000 eura ili manje u tom životnom dobu.
Još ako na to dodamo podatak da su većina ovih igrača upravo igrači koji imaju 25 ili više godina života, tokom većine svojih karijera, igrali u ispodprosječnim klubovima državnih liga sa područja Zapadnog Balkana, klubovima koji uglavnom ne igraju evropska klupska takmičenja, tada je jasno da tim sačinjen od takvih nije dovoljno kvalitetan da bi se osvojio naslov prvaka BiH, što je za FK Sarajevo primarni cilj, jer poznato je da prvak BiH, sada već redovno, učestvuje, ali i prolazi grupnu fazu evropskog klupskog takmičenja, Konferencijske lige, što znači da je Premijer liga BiH ostvarila značajan napredak glede kvalitete samog nogometa.
Rumun Turda i Bugarin Paskalev također su u redove FK Sarajevo došli iz redova ispodprosječnih klubova iz Bugarske i sa Kipra, te ni oni ne mogu biti pojačanja u borbi za naslov prvaka BiH.
Jedini, od jedanaest, koji se pokazao kao pojačanje FK Sarajevo u borbi za naslov prvaka BiH, bio je Gruzijac Giorgi Guliashvili, a u redove sarajevskog kluba došao je kao devetnaestogodišnjak iz redova ponajboljeg gruzijskog kluba, Iberia 1999, redovnog učesnika evropskih klupskih takmičenja, i što je još bitnije za istaći, najmanje je bio plaćen od svih gore navedenih igrača, da bi u konačnici otišao u najvećem izlaznom transferu u historiji sarajevskog kluba i Premijer lige BiH.
U suštini, jasno je, na osnovu ovih jedanaest primjera, te na osnovu još velikog broja sličnih primjera u prethodnim sezonama, da je bolje dovesti trojicu igrača iz državnih liga Istočne Evrope, ali mlađih igrača i iz tamošnjih najboljih klubova, kojima je Premijer liga BiH iskorak prema državnim ligama Zapadne Evrope, nego desetoricu igrača koji imaju 25 ili više godina života, dakle iz liga država na Balkanu i iz klubova koji u tim ligama ne igraju iole bitniji ulogu.
